"سستی نکنید و اندوهگین نباشید . زیرا اگر ایمان آورده باشید برتری خواهید یافت . " سوره آل عمران ــ آیه ۱۳۹

گاهی طوفان می شود و من می شوم یک بچه گنجشک ضعیف و ناتوان . جوجه ای توی یک آشیانه . کنج یک درخت که هر آن ممکن است از آن بالا بیفتد و بمیرد .

گاهی باد می وزد تندو تند ومن می شوم یک نهال کوچک که تازه چند تا شکوفه داده باد شکوفه هایم را می برد و نزدیک است که ریشه ام را از جا بکند . همیشه از این بادها    می وزد . همیشه از این طوفانها  می آید و تو همیشه می گویی :

استقامت . استقامت . استقامت

تو دوست نداری دوستانت بیدهایی باشند که با هربادی می لرزند . یا شاخه های نازکی که بی بهانه می شکنند . تو می خواهی دوستانت کوه باشند . درختان ریشه دار باشند . قوی باشند . خدایا گاهی از تو خجالت می کشم . از خودم هم . بس که شکستنی و حساسم .    

" همراه با آنان که با تو رو به خدا کرده اند همچنان که مامور شده ای ثابت قدم باش "

این آیه را در سوره هود خواندم . سرم را بالا می گیرم و حس می کنم باید به راهم ادامه بدهم . با اطمینان و محکم . یاد پیامبرانت می افتم که همیشه دشمنان زیادی داشتند و دور وبرشان پر از سختی بود اما می ایستادند . محکم محکم . چون دستشان در دست تو بود و به پشتیبانی تو دلگرم بودند . آنها تو را داشتند . پس از هیچ چیز نمی ترسیدند .

خدایا ! کمکم کن تا نلرزم و نشکنم و نیفتم .

خواهر و برادر خوبم تا حالا توی یک ماجرای سخت گیر افتاده ای . یک ماجرای ناجور و وحشتناک . وشده که تحمل کنی . محکم محکم . شده که از استقامت خودت لذت ببری ؟